Een Opec-lidstaat zal Suriname niet meteen worden. Een olieproductie van 17.000 vaten per dag is daarvoor veel te klein. Toch vaart het land wel bij zijn bescheiden olie-industrie, die in tegenstelling tot de goudontginning volledig in staatshanden is. Zeker nu sinds medio december een gloednieuwe olieraffinaderij aan de oever van de Surinamerivier operationeel is, op tien kilometer van hoofdstad Paramaribo.

benzine

Lees dit artikel op Blendle

Het was enkele Surinamers al langer een doorn in het oog. Op de gevel van het statige, withouten presidentieel paleis in hartje Paramaribo prijkte tot voor kort een fronton (een gevelornament) met daarop een leeuw die steunt op het wapen van de koloniale Sociëteit van Suriname. Op het wapenschild onmiskenbaar een zeilschip van de West-Indische Compagnie en het logo van de stad Amsterdam, van waaruit het wingewest werd bestuurd en de slavenhandel ernaartoe werd gecontroleerd.

fronton

Lees dit artikel op Blendle

President Desi Bouterse en vice-president Robert Ameerali waren aanwezig bij de opening van de Carolinabrug in het Surinaamse indianendorpje Redi Doti. De brug is gebouwd door het Nederlandse bedrijf Ballast Nedam. Dankzij de brug zijn de dorpen in de omgeving voor het eerst te bereiken met de auto. Suriname betaalde er 20 miljoen euro voor.

Opening brug Ballast Nedam in binnenland Suriname

Bekijk meer foto’s op de website van het ANP

Het Surinaamse staatsbedrijf Staatsolie heeft nu een eigen raffinaderij waarmee benzine, diesel, stookolie, asfalt en zwavelzuur zal worden geproduceerd uit ruwe olie die in Suriname wordt gewonnen. Op die manier wordt het Zuid-Amerikaanse land bijna volledig zelfvoorzienend in zijn eigen energiebehoefte. Vanaf maart zullen autobestuurders in Suriname hun ‘eigen’ benzine kunnen tanken.

_DSC2287

Bekijk meer foto’s op de website van het ANP

Hoge hakken, netkousen, roze rokjes en reuzenlolly’s. Van traditionele Zwarte Pieten was tijdens de intocht van Sinterklaas in Suriname, zondagavond laat in een winkelcentrum in Paramaribo, geen spoor te bekennen. Integendeel. De goedheilig man liet zich bijstaan door ‘candy queens’, sensueel geklede toverfeeën uit Suikerland, die rijkelijk in het rond strooiden met snoepgoed.

suikerfee

Lees dit artikel op Blendle

Wordt de hoofdstad van Suriname sinds de slavernij al ‘foto’ (fort) genoemd, tegenwoordig is het vooral een bastion van ministeries en overheidsbedrijven. De tienduizenden ambtenaren die zich op een van de zeventien ministeries moeten aanmelden, zorgen in Paramaribo dagelijks voor een onontwarbaar verkeersinfarct.
Volgens het statistiekbureau werkt zestig procent van de Surinaamse beroepsbevolking voor de overheid, dan nog zonder werknemers van de honderden parastatale bedrijven mee te tellen. Dankzij de economische groei van het afgelopen decennium – sinds 2001 vier à vijf procent per jaar – is er toch een langzaam groeiende groep Surinamers met eigen een onderneming.

eigenzaak

Lees dit artikel op Blendle

‘Guerrilla-aanvallen, valkuilen, dolksteken in mijn rug.’ Het was een messcherpe toespraak waarmee atletiekkampioene Letitia Vriesde begin augustus afscheid nam van de Surinaamse sportwereld. Volkomen gedesillusioneerd stapte de snelste vrouw van Zuid-Amerika op de 800, 1500 en 3000 meter vroegtijdig op als voorzitter van de atletiekbond van haar land.

vriesde

Lees dit artikel op Blendle

Een zwerver die mango’s uit een boom stal. Nederlandse toeristen die ’s nachts werden verward met een bende criminelen. Een toevallige voorbijganger bij een straatgevecht. Een dief die niet stopte voor een politiecontrole. De vrouw van een dronken politieagent die weigerde met hem te vrijen. Wat deze mensen met elkaar gemeen hebben? De afgelopen jaren zijn ze allemaal onder vuur genomen door agenten van het Surinaamse politiekorps. De meesten overleefden het niet.

agenten

Lees dit artikel op Blendle of bij De Groene